Түрк тилиндеги текст
linen bir nevi amentü niteliğindeki bir beyannameyle yasaklaması1 ve bu politikanın el-Kâim billah tarafından da sürdürülmesi,2 Hanefîlerin Mu’tezilî görüşlerden uzaklaşmasını beraberinde getirmiştir. Bu süreçten itibaren Hanefî çatısı altında yer alan HanefîMu’tezilî eğilim zayıflamaya başlamış, Hanefiliğin hem fıkıh hem de itikadi açıdan bir bütün olarak temsil ediliş boyutu değişime uğrayarak Hanefî-Maturidi damar, yükselen bir trendle güç kazanmıştır. Hanefîlik çatısı altında mücadelesi ve etkileri uzun bir dönem sürecek olan bu farklılaşmalardan biri Mu’tezile’ye yakın duran Ebu’lHasan el-Kerhî (340/952), Ebû Bekir Cessâs er-Razî (370/981) ve Ebu Zeyd ed-Debûsî (430/1039) gibi isimlerin