Ubeydullah b. Muhammed es-Semerkandî'a Göre Te'vîl ve Tefsir

et; müteşâbihi ise, kıyamet vakti gibi bilgisi sadece Allah’a ait olan ve kulun malumat edinemeyeceği ifadeler anlamında kullanırlar.3 Hakkında böylesi farklı tanımların yapıldığı müteşâbih âyetler, Râgıb el-İsfahânî (ö. V/XI. yüzyılın ilk çeyreği) tarafından üç gruba ayrılır. Buna göre müteşâbihlerin ilki, kıyamet vakti, dâbbenin çıkışı ve onun keyfiyeti gibi insanın bilme imkânı olmadığı ifadelerden teşekkül eder. İkincisi ise garib lafızlar ve kapalı hükümler gibi insanın vâkıf olabileceği sahalardan oluşur. Üçüncüsü ise bu iki seçenek arasında gidip gelen ve hakikati ilimde derinleşenlere açık iken diğerlerine kapalı olan bir alanda ortaya çıkar.4 Bu tasnif, müteşâbih âyetlerin hikmetle