Түрк тилиндеги текст
11-12; Muhammed Ebû Zehra, Târîhu’l-Mezâhibi’l-İslâmiyye, Dâru’l-Fikri’l-‘Arabî, Kahire ty., c. I, s. 65; Taha Akyol, Hâricîlik ve Şia İslam’da Devrimciliğin Sosyolojik Kaynakları, Kubbealtı Neşriyat, İstanbul 1988, s. 39-54; W. Montgomery Watt, İslam Düşüncesinin Teşekkül Devri, Ankara 1981, s. 14-16; Neşet Çağatay-İ. Agâh Çubukçu, İslam Mezhepleri Tarihi, Ankara 1985, s. 12-23. 2 Nisâ, 4/26. 3 Mâide, 5/50. 4 Ramazan Altıntaş, “İmam-ı Mâturîdî’de Din-Siyaset İlişkileri”, Milel ve Nihal, c. VII, sayı: 2, 2010, s. 61. 5 Nisâ, 4/ 35.Benzer şekilde insanlararası ilişkilerde karşılaşılan sorunların çözümünde yine insanlardan bir hakem tayin edilmesine yönelik bkz. Bakara, 2/ 178; Mâide, 5/