Түрк тилиндеги текст
10 Ebû Abdillâh Şemsüddîn Muhammed ez-Zehebî (ö. 748/1348), Mîzânü’lİ’tidâl fî Marifeti’r-Ricâl, (tahk. Ali Muhammed el-Buhârî), Dâru’l-Ma’rife, Beyrut ts., cilt 2, s. 32. 1 Ebû Hanîfe’nin ircâ düşüncesinde oluşunun, reyci ekolden oluşuyla bir münasebeti olup olmadığına da değinmek gerekmektedir. Malum olduğu üzere Ebû Hanîfe, İbrâhîm en-Nehaî (ö. 96/714) isminin ön plana çıktığı reyci ekolün takipçisi idi. Halbuki İbrâhîm en-Nehaî, imanın artıp eksildiğini kabul eden selef ulema arasında zikredilmektedir.7 Rivayetlere göre o, mümin olup olmadığı sorusuna karşı kendi fikrini söylemekten çekinmiştir.8 Şayet ona nispet edilen bu düşünce doğruysa, selef ulemasından olan İbrâhîm en-Nehaî’n