Түрк тилиндеги текст
“inanılması zaruri olan inançlar üzerinde ittifak edenler”18 kastedildiği kabul edildiğinde söz konusu inanç esaslarına iman edenlerin tekfiri Ehl-i Sünnet’e göre imkânsız hale gelmektedir. Hal böyle olunca bazı rivayetlerde “kurtuluşa eren fırkanın yani ‘fırka-i nâciye’nin Ehl-i sünnet’i ifade ettiği” ön kabulü ve diğerlerinin ise “ehl-i bid‘at, ehl-i ehvâ, mübtedia, fırak-ı dâlle” şeklinde isimlendirilmesi onları tekfir etmeye kadar götürmüştür.19 14 Ebu Hanife, el-Alim ve’l-müteallim, (İmam-ı Azam’ın Beş Eseri içinde, çev. Mustafa Öz), MÜİFV. Yay., İstanbul, 1992, s.17. 15 İbn Manzûr, a.g.e., VII/307. 16 Ebu Hanife, el-Âlim ve’l-müteallim, s. 26. 17 Ebu Hanife, el-Fıkhu’l-ebsat, s.44. 18