Түрк тилиндеги текст
26 Abdülhamit Sinanoğlu, İslâm Düşüncesinin İki Kurucu Önderi Ebû Hanife ve Vâsıl b. Ata, s. 153. İmâm-ı A’zam Ebû Hanîfe’nin Marifetullah Nazariyesi 177 Bu durumda Ebû Hanife’nin şirk diyarında yaşayan birinin, kendisinden İslâm’ı doğru bir şekilde öğrenebilecek başka bir kişiden ve sahih kaynaklardan mahrum olması halinde akılla Allah’ı bilmesinin yeterli olacağını düşündüğü söylenebilir. Zira o, bu durumda olan kimsenin yani İslâm’ı mücmel olarak kabul eden, onun gereklerini yani farzları ve amelleri bilmediği halde Allah’a 27 iman edip ölen kimsenin mü’min olduğuna hükmeder. 4. Ebû Hanife’nin Marifetullah Anlayışı Kendilerine ilahî mesajın ulaştığı kimselerin Allah’ın varlığ