Muhammed b. el-Yemân es-Semerkandî'a Göre Haşr ve Neşr

Bu ayrımı İmam Şafiî’ye kadar götürmek mümkündür. Her ne kadar o, bir deyim olarak bu şekliyle zikretmemişse de onun ikinci tür vahiy için “risâlet veya ilhâm” tabirlerini kullanması, “vahy-i gayri metlüv” kavramının eş-Şafiî’nin zihninde mevcut olduğunu söyleyebilmemize imkân tanımaktadır. Bk. Ebû Abdillah Muhammed b. İdris b. Abbâs eş-Şafiî, el-Ümm (Kahire: Dârü’l-Vefa, 1422/2001), 5/127-128. el-Kıyâmet 75/19. Ebû Mansûr Muhammed b. Muhammed b. Mahmûd el-Mâtürîdî, Te’vilâtü’l-Kur’ân, thk. Mecdî Basellûm (Beyrut: Dârü’l-Kütübü’l-İlmiyye, 1426/2005), 9/141. Allah’ın bu tarzdaki tebliği peygamberlere has olmayıp Mûsâ’nın annesi ve havariler gibi dilediği insanın kalbine ilham vermesini de k