Түрк тилиндеги текст
hikmetleri içinde barındırır.24 Ancak, burada zikredilen ilimler, müfessirin sahip olması gereken asgari şartları belirlediğinden bu görüş âlimler arasında pek kabul görmemiştir. Müfessirin ihtiyaç duyduğu ilimlerle ilgili listeye son şeklini veren isim Ebü’s-Senâ Şemseddîn el-İsfahânî’dir. Şemseddîn el-İsfahânî (ö. 749/1349) bu ilimleri on beş ile sınırlandırmıştır: Lügat, İştikâk, Sarf, Nahiv, Meânî, Beyân, Bedî, Kıraat, Esbâb-ı Nüzûl, Asâr-Ahbâr, Sünnet, Usûl-i Fıkh, Fıkıh, kelâm ve Mevhibe.25 Bu liste Kâfiyeci, Süyûtî (ö. 911/1505), Taşkörizâde Ahmed Efendi (ö. 968/1561), Kâtib Çelebi (ö. 1067/1657) gibi 19 20 21 22 23 24 25 Molla Fenârî, ʿAynü’l-aʿyân, 85; Muhammed et-Tâhir İbn Âşûr