Burhânüddîn en-Nesefî'a Göre Haşr ve Neşr

Atûfî, Hâşiyetü‟l-Keşşâf, vr. 3a. Atûfî, Hâşiyetü‟l-Keşşâf, vr. 3b. Atûfî, Hâşiyetü‟l-Keşşâf, vr. 77b. ULUSLARARASI AMASYA ÂLİMLERİ SEMPOZYUMU | 559 sûrelerini kapsamadığından, Atûfî tahşiye etmek için Amme cüzünü seçerek kaynak havuzunu oldukça daraltmış olur. Örneğin tefsir şerh-hâşiye geleneğinde en çok ilgi gören eserlerden olan Seyyid Şerif elCürcânî ile Teftâzânî‟nin hâşiyeleri Amme cüzünü içermemektedir. Bu noktada Atûfî, kendine özgü bir kaynak havuzu oluşturmuştur. Onun başlıca kaynağı, Ebû Hafs Necmeddin Ömer en-Nesefî‟dir (ö. 537/1142). Atûfî onun et-Teysîr fi‟t-tefsîr adlı tefsirini sünnî tefsirin umdesi olarak nitelemiş12 ve özellikle de kelam bahislerinde sıklıkla bu