Түрк тилиндеги текст
olduğu anlayışıyla ile zâtı ile özdeş olduğunu, sıfatların tanrının zâtı dışında ve zâtından ayrı bir gerçekliğe sahip olmadığını iddia ederek; tanrıya ilişkin nefy sıfatları kullanma eğilimi göstermişlerdir. Bununla bağlantılı olarak; tanrının kutsal metinlerde kendisi hakkında kullandığı, pozitif dilin literal anlaşılmaması gerektiğini, onun yorumlanması gerektiğini savunmuşlardır. Zira temelde teolojik metodolojileri olan usulû’l- hamsenin birinci ilkesi olan ‘tevhîd’ anlayışlarının gereği ol