Hanefî Fıkhında Tedâhül İlkesinin Kapsamına Dair Bir İnceleme

örneğinde olduğu gibi, paylardan birinin diğerine kalansız bir şekilde bölünmesi anlamında da kullanıl- maktadır. Bk. Cürcânî, Alî b. Muhammed b. Alî es-Seyyid eş-Şerîf (ö. 816/1413), et-Ta‘rîfât, Dâru’l-kütübi’l- ilmiyye, Beyrut 1983, s. 54. Kavramın farklı ilimlere göre tanımları için bk. et-Tehânevî, Muhammed A‘lâ b. Alî, Keşşâfü ıstılâhâti’l-fünûn ve’l-ulûm, nşr. Alî Dahrû, Mektebetü Lübnan Nâşirûn, Beyrut 1996, I, 401. 10 Örnek kullanımlar için bk. Serahsî, Şemsü’l-eimme Muhammed b. Ebî Seh