Türk dilindäki tekst
kin bulunması gerektiği gibi,4 temeli vahiy olan zarûrât-ı diniyye 5 veya usûlü’ddin6 de denilen hususların hiç birisini ayırt etmeden gönülden imân etmesi de esastır.7 1 Bakara, 2/285. Ebû Mansûr el-Mâtürîdî, Te’vilâtü’l-Kur’ân, Mîzân Yay, İstanbul, 2005, II, 224. 3 S.Taftazânî, Şerhu’l-Akâid, haz. S.Uludağ, Kelâm İlmi ve İslâm Akâidi, Dergâh Yay, İstanbul, 2013, s. 244; Nureddin es-Sabûnî, el-Bidâye fi Usuli’d-Din, terc.B.Topaloğlu, DİB Yay, Ankara, 1995, s.180 vd. 4 Mâide, 5/5; Bkz. Mâtürîd