Türk dilindäki tekst
den ders vermesini ve irşada başlamasını rica etmiştir.16 Sultan Sencer de, Karahıtaylılarla mücadele ederken yanına, eserinde İmam Mâturîdî’yi öven Hanefî âlim Ebû Muhammed Hüsâmeddin Ömer b. Abdülaziz b. Ömer’i (ö. 536/1141) almıştır.17 Bu âlim, değerli Hanefî kaynaklar arasında sayılan Şerhu’l-Câmi‘i’s-Sağîr adında kıymetli bir eser kaleme alan bir âlimdir.18 Râvendî de, Râhatü’s-Sudûr adlı eserinde “Selçuklu Sultanları Ebû Hanife Ashâbı’nı (Hanefî-Mâturîdîliği) o kadar himâye etmişlerdir ki, onların sevgisi, ihtiyar ve gençlerin kalbinde bâkidir”19 demektedir. Selçuklu Sultanları gibi Selçuklu Beyleri ve Emirleri de medreseler açarak ve çeşitli vakfiyeler kurarak Ebû Hanife’nin Ashabı’nı