Türk dilindäki tekst
Ömer’i (ö. 536/1141) almıştır.17 Bu âlim, değerli Hanefî kaynaklar arasında sayılan Şerhu’l-Câmi‘i’s-Sağîr adında kıymetli bir eser kaleme alan bir âlimdir.18 Râvendî de, Râhatü’s-Sudûr adlı eserinde “Selçuklu Sultanları Ebû Hanife Ashâbı’nı (Hanefî-Mâturîdîliği) o kadar himâye etmişlerdir ki, onların sevgisi, ihtiyar ve gençlerin kalbinde bâkidir”19 demektedir. Selçuklu Sultanları gibi Selçuklu Beyleri ve Emirleri de medreseler açarak ve çeşitli vakfiyeler kurarak Ebû Hanife’nin Ashabı’nı desteklemesi Suriye’de Hanefî-Mâturîdîliğin yayılmasını kolaylaştırmıştır. Buralarda kurulan medreselere Mâverâünnehir’den Hanefî-Mâturîdî eğitimi alan çeşitli âlimler getirilmiş ve onların, o