Türk dilindäki tekst
en defedemem” diyerek peygamberin şefaatine güvenip farzlarda ihmalkârlık gösterilmemesini ister.72 Hadis âlimlerinin şefâatı beş kısma ayırdıklarını buna göre manalandırdıklarını da görmekteyiz; Birincisi, Rasûlullah'a has olan şefâat; bu, kıyâmet günü Mevkif denen hesap bekleme yerinin korkusuna karşı rahatlama ve hesabın te'ciline müessir olan şefâattır. İkincisi, bir kısım mü'minlerin hesap görmeden Cennete girmelerinde müessir olan şefâat; bu da Rasûlullah'a verilen bir şefâat yetkisidir. Üçüncüsü, günâhkârların Cehenneme girenler hakkındaki şefâatı; Rasûlullah'ın, meleklerin, mü'min kardeşlerinin şefâatiyle ateşten çıkmalarıdır. Dördüncüsü, ateşe girmeleri vacip olanlara karşı şefâat;