Türk dilindäki tekst
ürîdî arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla yapılan literatür taramasında, Ömer Dinç, te’vil örnekliği üzerinden Nesefî’nin Mâtürîdî’ye güçlü şekilde bağlı olduğunu ifade etmiştir. 4 Benzer biçimde Şeyma Akıncı da, et-Teysîr’deki Mâtürîdî atıflarını esas alarak Nesefî’nin Mâtürîdî’yi yakından izlediğini dile getirmiştir.5 Öte yandan Ali Karataş ve Veysel Gengil, Hanefî-Mâtürîdî tefsir geleneğini Ebû Hanîfe, Mâtürîdî ve Nesefî merkezinde değerlendirmişler, ancak Nesefî’nin Taberî, Saʿlebî ve Kuşeyrî gibi gelenek dışı müfessirlerle ilişkisini doğrudan konu edinmemişlerdir. 6 Bu araştırmanın farkı, Nesefî’nin Mâtürîdî’ye bağlılığına rağmen et-Teysîr’in yapı ve içerik açısından Te’vîlât’tan