Türk dilindäki tekst
arî anlayışa misliyle karşı çıktıklarının bir başka örneği meşhur ceditçi el-Kursavî’nin fırka-yı naciye’yi; “Kitap ve sünnete sıkı sıkıya sarılanlar, heva ve bidatten uzak duranlar ve sahabe, tabiun ve selef-i salihlerin yolunu kendilerine iltizam kılanların, yani Ebû Hanife, Malik b. Enes, Kadı Ebû Yusuf, Muhammed b. Hasan eş-Şeybanî, eş-Şafiî ve Ebû Mansûr el-Mâturîdî gibi şeyhlerimiz ve selefimizin yolu”15 şeklinde tarif ederken Eş’arilere yer vermemiş olmasıdır. Bu tarif de ceditçilerin zihninde bir Maturidî algısının olduğunu göstermektedir. Yine aynı şekilde el-Kursavî’nin sıfatlar konusundaki zatıyla vacip görüşünü belirtirken Allah’ın, celaline layık olmayan her türlü “imkani” eksik