Türk dilindäki tekst
anlayışına karşı bir tavır serileyen Mâtürîdî, problemin çözümü olarak te’vil metoduyla meselenin “O’nun benzeri hiçbir şey yoktur”2 ayeti bağlamında düşünülmesi gerektiğini savunur. Çalışmamız esnasında klasik kaynaklardan Mâtürîdî’nin, Te’vilâtu’l-Kur’an ve Kitabu’t-Tevhîd eserleri temel kaynak olarak alınmakla beraber Müşebbihe’den olduğuna dair kaynaklarda bilgi olan Mukatil b. Süleyman’ın Tefsiru’l-Mukatil b. Süleyman ve Selefi anlayışı savunan Osman b. Ebi Şeybe’nin, Kitabu’l-Arş ve Te’vilâtu’lKur’an şarihi, Alâeddîn es-Semerkandi’nin Şerh-i Semerkandi gibi klasik kaynaklardan istifade edildi. Ayrıca bu alanda yapılan çalışmalardan, TDV İslam Ansiklopedisinde yayınlanan Yus