Türk dilindäki tekst
el-Akîdetü‟tTahâviyye‘nin Maturidî kelam geleneğiyle ilk kez iliĢkilendirildiği bu süreç, uzun süre devam edecek bir tartıĢmanın da ilk aĢamasını oluĢturmaktadır. Ebu‘l-Muîn en-Nesefî (508/1114) tarafından tekvîn sıfatının ezelî olduğu görüĢünün Ebû Hanîfe ve ilk Hanefîlere dayandığı iddiasının en önemli kanıtı olarak kullanılan el-Akîde12, zamanla kapsamlı bir Ģerh literatürünün de merkezine oturmuĢtur13. Tahâvî ve el-Akîde metninin kendi sınırını ve çerçevesini tümüyle zorladığı bu süreç, Maturidî kelam geleneğinin de Irak, ġam ve Mısır gibi bölgelerde taban bulmasına imkan sağlamıĢtır14. Tekvîn sıfatı tartıĢması bağlamında Maturidî Hanefî kelam geleneğiyle iliĢkisi kurulan el-Akîde üzerin