Türk dilindäki tekst
Kādî Abdülcebbâr, Şerhu’l-Usûli’l-hamse, 316. Kādî Abdülcebbâr, Şerhu’l-Usûli’l-hamse, 332, 345, 396; Kādî Abdülcebbâr, el-Muhtasar fî usûli’d-dîn (Resâilu'l’adl ve’ttevhîd), thk. Muhammed Ammâre (Kahire: Darü’ş-Şurûk, 1988), 238; Cuşemî, Tahkîmu’l-‘ukūl fî tashîhi’l-usûl (San’a: Müessesetü’l-İmam Zeyd b. Ali, 2002), 115. Kādî Abdülcebbâr, el-Muhtasar, 232; Kādî Abdülcebbâr el-Muhtasar’da Allah Teâlâ’nın, hayrı/tâati irade ederek peygamberler gönderdiğini ve insanların onlara tâbî olmalarını irade ettiğini; O’nun iradesinin zorunlu kılıcı bir irade olduğunu, bu durumda O’nun insanların kötü fiillerini irade ettiğini söylemenin abes/hikmetsiz olac