Türk dilindäki tekst
ler olarak diğer bir fırkadan bahsetmemektedir.21 Teftâzânî’nin Şerhu’l-Akâid’deki tavrı bu şekilde olsa da daha sonra kaleme aldığı Şerhu’l-Makâsıd eserinde Horasan, Irak ve Şam’da Eş‘arîlerin; Mâverâünnehir’de Mâtürîdîlerin (Mâtürîdiyye) Ehl-i sünnet’in temsilcileri olduğunu beyan etmektedir. Sadece “Hanefîler”, “Mâverâünnehir âlimleri” veya “Ebû Mansûr el-Mâtürîdî’ye tâbî olanlar” gibi ifadeler kullanmak yerine “Mâtürîdiyye” diyerek mezhebî varlığı net bir şekilde tanımış görünmektedir. 18 19 20 21 Sa‘deddin Teftâzânî, Şerhu’l-Akâid, 324-344. Sa‘deddin Teftâzânî, Şerhu’l-Akâid, 344-368. Sa‘deddin Teftâzânî, Şerhu’l-Akâid, 184-208. Sa‘deddin Teftâzânî, Şerhu’l-Akâid, 79. [854] 4. Nazâ