Türk dilindäki tekst
Sefih, cahil olsun ya da olmasın, cahillerin yaptıkları işi yapan kimselerdir. Âlim bir kişi bile meşru sınırları aşar ve kötü fiiller işlerse ona da bu lakap verilebilir.17 Bu durumda maslahat, akıl ve dini hükümler18 muktezasınca gerçekleşmeyen her tutum ve davranış sefeh, bu tutum ve davranışları sergileyen ise sefihtir. Vakarsızlık ve hafifmeşreplik alameti olduğundan ağzı bozuk kimseye de sefih denir.19 12 el-En’âm 6/140. 13 Cürcânî, et-Ta’rifât, 52. 14 Fahrülislam Ali b. Muhammed b. el-Hüseyn Pezdevî, Usûlü’l-Pezdevi-Kenzu’l-Vüsûl ilâ Ma’rifeti’l-Usûl, (Abdülaziz Buhârî’nin Keşfü’l-Esrâr an Usûli Fahrulislam Pezdevi ile birlikte), (Beyrut: Dâru’l-Kitabi’l-Arabî, ty), 4/369. 15