Türk dilindäki tekst
stılâhî olarak “kulun fiil gerçekleştirmesini sağlayan vasıtalarla bunları kullanarak ihtiyarî fiilleri meydana getirmesini mümkün kılan güç” şeklinde de tanımlanmaktadır. İstitaat karşılığında kudret, kuvvet, tâkat, vüs‘ gibi kelimeler kullanılsa da bunların farklı anlamlara geldiği kabul edilir. İstitaatin tam fonksiyon gösterebilmesi için fiili gerçekleştirene ait bünye, fiili tasarlayabilme, etkili olabilecek madde (enerji) ve yazı yazacak kalem örneğinde olduğu gibi fiili gerçekleştirecek aletin bulunması gerekir. İstitaatin karşıtı ise ‘aczdir. Bu da fiile kudret yetirememek demektir. Bkz. Ragıp el-Isfehânî, thk. Muhammed Seyyid el-Geylânî, Dâru’l-Marife, Beyrût ts., s. 310-311; Yusuf