Türk dilindäki tekst
ründe cevhere, “kendi başına kâim olabilen, varlığı sürekli olan bir mekânı işgal eden (mütehayyiz), bir mekânda bulunması için başka bir şeye ihtiyaç duymayan şey” anlamlarının verildiği görülmektedir.7 (İstanbul: İşaret Yayınları, 2016), 62.; Ebu’l-Me’âlî İmamu’l-Harameyn Cüveynî, Kitâbû’lİrşâd, çev. Sabri Yılmaz vd. (Ankara: TDV Yayınları, 2016), 36. 3 Ebûbekir Muhammed b. Hasen b. Fûrek, Mücerredu Makâlâti’ş-Şeyh Ebi’l-Hasan el-Eş’arî, thk. Daniel Gimaret (Beyrût: Dâru’l-Meşrik, 1987), 37.; Hikmet Yağlı Mavil, İmam Eş’ârî’nin Kelâm Düşüncesi, İstanbul: İsam Yayınları, 2018), 215. 4 Cüveynî, Kitâbû’l-İrşâd, 36. 5 Ebû Muhammed Ebî Bekr Sâbûnî, Mâtürîdîyye Akâidi, çev. Bekir Topaloğlu (İst