Türk dilindäki tekst
lurken,58 bazıları bu rivâyetlere zayıf veya mevzû demişlerdir.59 Meselâ Ebû Cafer et-Tahâvî (ö.321/933)’nin Akâid şarihlerinden İbn Ebü’l-İz Muhammed ed-Dımaşkî (ö.792/1390), Kaderiyye ile ilgili rivâyetleri naklettikten sonra Kaderiyye 54 Kaderiyye ve Mürcie ile ilgili rivâyetlerden biri de şöyledir: “Ümmetimden iki grup Mürcie ve Kaderiyye ki onlar şefaatime nâil olamayacaklardır.”66 Mâtürîdî, bu rivâyeti Kaderiyye’yi zemmederken ve irca fikrini incelediği bölümde Bkz. Aktepe, “Ehl-i Hadis’in Sünnet ve Hadis Müdafaalarındaki Üslub 60 İbn Ebü’l-İz, Şerhu’l-Akideti’t-Tahaviyye, Neşr:Şuayb