Türk dilindäki tekst
ümleri incelendiğinde özellikle doğrudan “mukallidin imanı”na dair konu başlıkları ve tartışmaların yer almadığı, istidlali, tahkiki imana vurgu yapıldığı görülür. Nesefî konuyu temel olarak ilk dönem selef uleması, Ehl-i hadis ve mensubu bulunduğu Mâtürîdî mezhebindeki bilim adamlarıyla, daha çok görüşlerini eleştirdiği Eş’arî ve mensupları, Mu‘tezile üzerinden yürütür. O, ilk dönem mezhep imamları Ebû Hanîfe (ö. 150/774), Servî (ö. 161/778), Mâlik (ö. 179/795), Şafiî (ö. 204/820), Ahmed b. Hanbel (ö. 241/855), zahir ehli kelâmcılardan Abdullah b. Saîd el-Kettan (el-Küllâb) (ö. 240/854), Haris el-Muhasibî (ö. 243/858), Abdülaziz b. Yahya el-Mekkî gibi önde gelenlere göre “mukallid”in imanı