Türk dilindäki tekst
1402/1982, II, 390) Bu görüş, Debûsî, Abdülazîz el-Buhârî ve İbnü’l-Hümâm gibi usulcüler tarafından bir isme nispet edilmeksizin aktarılmaktadır. Bkz. Debûsî, Ebû Zeyd, Takvîmü’l-Edille, Tahkik: Halil el-Meyyis, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, 1421/2001, s. 415; Abdülaziz el-Buhârî, Keşfü’l-Esrâr, IV, 18; İbnü’l-Hümâm, Kemâlüddîn, et-Tahrîr, Tashih: Abdullah Mahmud Muhammed Ömer, (et-Takrîr ve’t-Tahbîr içinde) Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, 1419/1999, III, 389. Bu görüş, Cemu’l-Cevâmi’ şerh ve hâşiyelerinde bir isme nispet edilmeksizin zikredilmektedir. Bkz. Bennânî, İctihadda İsabet Meselesi Bağlamında Ebu Hanife ve Hanefi Usulcüler Hakkında İleri Sürülen Görüşlerin Değerlendirilmesi |