Türk dilindäki tekst
-kebîr, 2: 213-215; Taberî, Târîhu’t-Taberî, 3: 185-187; İbn Kesîr, el-Bidâye ve’n-Nihâye, 8: 34-35; Muhammed Hamidullah, İslam Peygamberi (İstanbul: İrfan Yay., 1993), 2:1098-1099. İbn Mutahhar el-Hillî, Minhâcü’l-kerâme fî ma’rifeti’l-imâme (Kahire: Dâru’l-Kutubi’l-İslâmî, 1962), 16-58. elHillî’nin Hz. Ali’nin imâmetine mesnet edindiği hadisler çağdaşı olan İbn Teymiyye tarafından sert bir şekilde eleştirilmiş, bazısı da tahrifat olarak değerlendirilmiştir. Bk. Ebü’l-Abbas Ahmed b. Abdulhâlim b. Mecduddîn, Minhâcu’s-sünneti’n-nebeviyye fî nakzi kelâmi’ş-şîati’l-kaderiyye, thk. Abdullah Muhammed Mahmud Ömer (Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 2001), 4: 70-146. İlerleyen süreçte Hz. Ali’nin i