Türk dilindäki tekst
eden ayetlerin tahsis edici bir husus bulunmadıkça ‘âm olarak kabul edilmesinin gerektiğini belirtmektedir.34 Tefsir kelimesinin yerine tevil kelimesini kullanan Tahâvî, hükümlerin istinbât edildiği ayetlerin ilgili kısımlarını “Te’vîlu Kavlihi (Kavlillâhi) Teâlâ” başlığında aktardıktan sonra genellikle ayetteki hükümle ilgili bir soru sormakta, daha sonra ilgili ayetin tamamını ya da yeterli kısmını, varsa söz konusu hükümle ilgili başka ayetleri ve hadisleri zikretmektedir. Zaman zaman âlimlerin ilgili hükümle alakalı görüşlerini ve delillerini de zikreden Tahâvî, varsa sahabenin görüşlerini ve ittifak ya da ihtilaflarını belirtmekte, en sonunda kendi tercihine yer vermektedir. Bir tefsird