Türk dilindäki tekst
lmesi, İslâm’ın temel esasları, Allah’ın varlığının delilleri, vahiy, irade hürriyeti ve bilgi meseleleriyle ilgili telif çalışmaları bu ilmin tarihinin, ilim adamlarının, problemlerinin ve terimlerinin ana hatlarıyla ortaya konulmasında önemli bir başlangıç teşkil etmiştir. Bu dönemde gerçekleştirilen önemli çalışmaların başında İmâm Mâturîdî (ö.333/944), Ebu’l-Mu‘în en-Nesefî (ö.508/1114) ve Nûreddîn es-Sâbûnî (ö.580/1184) gibi Mâturîdî gelenek yanında, Ebu Hamid el-Gazzâlî (ö.505/1111) ve Fahreddîn er-Râzî (ö.606/1210), Ebû Nasr Tâceddin es-Subkî (ö.771/1370) gibi Eş‘arî çizgiye mensup kelamcıların bazı eserlerinin tenkitli neşirleri ile bunlara ilaveten Ebu’l-Yüsr el-Pezdevî (ö.493/1100)