Türk dilindäki tekst
el-Beyâzî, Kemâlüddîn Ahmed, İşârâtü’l-Merâm min ‘Ibârâti’lİmâm,(tahkik, Muhammed Zahid el-Kevseri), İstanbul, 1949.s.53-56.; Şehyhzade, İki mezhep arasındaki ihtilafın kırk tanesini konu edinmiştir. Nazmu-l Ferâid.., Mısır,1317. 16 17 Bkz. M. Şerefeddin, “Kelâm Savaşları”, D.F.İ.F. Mecmuası, Ankara,1932, Sayı 24, s.18–32. 18 Şeyhzade, Nazmu’l-Ferâid, s.42–43. Hoca Nasiruddin Tûsî, lâfzî delillerin yakin ifade etmesi için; lafızları nakleden râvînin ismet sahibi ( büyük günah işlememiş) olması, irabı, çekimi, müşterek lafız olmaması, mecaz, şahsa ve zamana tahsis olmaması, takdim ve tehir ile zamir barındırmaması ve akli bir çelişkinin bulunmaması gibi şartların olmasını öne sürer. Bu şa