Türk dilindäki tekst
İbn Hazm Berâhime’nin nübüvveti inkâr gerekçelerini şu şekilde ifade eder: “Allah Teâlâ hikmet sahibidir. Tasdik etmeyeceklerini bildiği muhataplara peygamber gönderen kimse ise kendisini meşakkate maruz bırakmış ve abesle iştigal etmiş olur. Allah hakkında kendisini meşakkate sokma ve abesle iştigal etme düşünülemeyeceği için, O’nun 1 2 Mutezile’nin “usûl-i hamse”sine mukabil olarak Ebû Hanîfe (ö. 150/767) gibi erken dönem örneklerden itibaren Sünnî müellifler tarafından konular bu üç temel başlık çerçevesinde ele alınmıştır. Eserlerinde “usûl-i selâse”yi konu başlığı olarak kullanan ilk isim ise İmâmü’l-Haremeyn el-Cüveynî (ö. 478/1085) olmuştur; bk. Yusuf Şevki Yavuz, “Usûl-i selâse”,