Türk dilindäki tekst
Akāid ilmi, dinin aslî hükümlerinden bahsettiği için “usûlü’d-dîn”; en önemli konusunu Allah’ın birliğini ve sıfatlarını bilme (mârifetullah) teşkil ettiği için “ilmü’t-tevhîd ve’s-sıfât” adlarıyla da anılmıştır. İmâm Âzam Ebû Hanîfe (ö. 150/767), genel anlamda fıkhı, “kişinin, lehine ve aleyhine olan hususları (yani hak ve yükümlülüklerini) bilmesidir” şeklinde tarif etmiş, akāid konularını da dinin fer‘î hükümlerinden ayırmak için, hem bu ilme hem de bu hususta kendisine nisbet olunarak günümüze intikal etmiş olan ünlü risâlesine “el-Fıkhü’l-ekber” adını vermiştir. Hz. Muhammed’in peygamberliği süresince akāidin ve diğer İslâmî ilimlerin kaynağını teşkil eden vahyin iniş süreci devam ettiğ