Türk dilindäki tekst
229. Fahrüddîn Muhammed b. Ömer b. Hüseyn er‐Râzî, Mefâtihu’l‐Ğayb, 1. Baskı, Beyrut, Dâru’l‐fikr, 1981, c. XXVII, ss. 270‐272. Ahmesîlikle ilgili olarak bk. Şevket Kotan, “Cahiliyye Dönemi Mekke Dîni: Ahmesîlik”, Kur’an’ın Anlaşılmasına Katkısı Açısından Kur’an Öncesi Mekke Toplumu, İstanbul, 2011, ss. 177‐188. ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ İLAHİYAT FAKÜLTESİ DERGİSİ [2014] sayı: 37 KUR’AN’DA “EKSERU’N‐NÂS” LAFZININ BAĞLAMLARI olduğu söylenebilir. Lâ ya’lemun ifadesinin anlamı ise: “Bu kişiler hayatı kimin, nasıl kontrol ettiğini, ilk yaratılış ve yeniden dirilme konularının özünü anlamıyorlar.” olmaktadır. Tefsir kaynaklarında nakledildiğine göre Kureyş’in kâfirleri, Hz. Peygamberin bazı