Türk dilindäki tekst
Ebü’l-FethTâcüddîn (Lisânüddîn) Muhammed b. Abdilkerîm b. Ahmed İKİNCİ BÖLÜM 223 O’nun bu kavramla döneminin Ehl-i hadis zümresini ifade ettiği anlaşılmaktadır. Selef dönemi Ehl-i hadis düşüncesi Ahmed b. Hanbel (214/855) önderliğinde ve Buhârî (256/870), Ebû Saîd ed-Dârimî (280/894), İbn Kuteybe (276/889), Ebû Bekir el-Hallâl (311/923), Muhammed el-Berbehârî (329/941) gibi âlimlerin dönemlerinde akâid ve fıkıh alanında metodolojik bir hareket haline gelmiştir. Bu hareket İbn Teymiyye ve onu izleyen İbn Kayyim el-Cevziyye (751/1350), İbn Receb (795/1392), Süleyman el-Merdavî (885/1480), Ahmed el-Haccâvî (968/1560), Yunus el-Buhutî (1051/1641) gib