Türk dilindäki tekst
2) Hâricî etkinin; yani fıkıhta Hanefîliği benimseyen ancak usûlüddîn alanında başka kaynaklardan -hatta Hanefîlik karşıtı kaynaklardan- beslenmiş âlimlerin etkisinin varlığı. Bu durum, mevcut Hanefî usûlü ile İmam Ebû Hanîfe’nin gerçek usûlünü ayırmayı zorunlu kılmaktadır. Ancak buna rağmen günümüzde, İsâ b. Ebân→Cessâs→Debûsî çizgisinin Ebû Hanîfe’ye aitmiş gibi algılandığı görülmektedir. Bazı çevreler de bu göreceli âidiyeti kullanarak ilgisiz sonuçlara varmaktadırlar. Meselâ mevcut/yerleşik usûlde yer alan hadislerin Kur’ân’a arzı, umûmu’l-belvâ ve fıkhu’r-râvî gibi yöntemlerin Ebû Hanîfe tarafından kullanıldığını, ancak daha sonra Şâfiî gibi farklı eğilimdeki âlimler tarafından etkisi