Türk dilindäki tekst
Fatma Yusuf Heymî (Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 2004), 1: 349. Matürîdî’nin ayrımında Hz. Peygamberin tefsirine ve sahabenin beyanatına özgülenen tefsir sahasında Kur’ân’ın kendi beyanının yer almaması kanımızca tefsirin hakikat bilgisi olarak düşünülmesinden kaynaklanmaktadır. Nitekim dil kendi içerisinde zan barındırmaktadır. Bu yaklaşımda muhkem ifadelerin kat’î alana ait kılınması diğer karinelerin birlikteliğinde gerçekleşmektedir. Dilsel ifadeler kat’îyat alanına ait kılındığında ise mesele delalet düzeyinde ele alınmaktadır. Bu çalışmada da benzer bir yaklaşım sergilenecektir. Müsâid b. Süleyman b. Nasır et-Tayyar, et-Tahrîr fî usûli’t-tefsîr (Cidde: Merkezü’d-Dirâsât ve’l-Ma’lûmâti’l