Türk dilindäki tekst
Apaydın, Yunus, “Nas”, XXXII, 391; Karahisari, Ahterî Kebîr, s. 461. Molla Hüsrev, Mir’âtü’l-usûl Şerhü Mirkâti’l-vusûl, s. 161; el-Hâdimî, Mecâmiu’l-hakâik, 9. Ayrıca bkz. Nas Üzerine Ziyâdenin Mahiyeti ve Bunun Fürû-i Fıkha Etkisi | 45 Hanefî usûl eserlerinde görülen diğer kullanıma göre ise, nas kavramı lafzın manaya delâletinin açıklık düzeyini belirtmek üzere yapılan sınıflandırmada (zâhir, nas, müfesser ve muhkem) ikinci sırada yer alan bir terimdir. Özellikle bir hükmü veya anlamı belirtmek için manasına açık bir şekilde delâlet eden ve kendisinden çıkarılan hüküm sözün asıl sevk sebebini teşkil eden, bununla birlikte tevil, tahsîs ve neshe ihtimali bulunan lafza “nas”