Türk dilindäki tekst
) Ebû Hanîfe’nin kader konusundaki görüşü كان يقول ابلم ين: ما كان قول أب حنيفة ف القدر؟ قال:قلت 12 neydi? diye sordum, şöyle dedi: Ebû Hanîfe . ويكره ابجلرب والتفويض،واخلذلن lütuf (menn) ve hizlânı benimser, cebr ve tefvîzden hoşlanmazdı. Ebû Hanîfe’nin söz konusu görüşüne/sözüne yer veren bazı Hanefî-Mâtürîdî kaynaklar, bu yaklaşımın kaynağını doğrudan Muhammed el-Bâkır’ın oğlu Ca‘fer es-Sâdık’a (ö. 148/765) dayandırmakta ve Ebû Hanîfe’nin bu görüşü Ca‘fer es-Sâdık’tan aldığını ifade etmektedirler. Buna dair örnekler şunlardır: 9 Muvaffak b. Ahmed el-Mekkî, Menâkıbü’l-İmâmi’l-Aʿzam Ebî Hanîfe (Haydarabad: Matbaatü Meclisi Dâireti’l- Maârifi’n-Nizâmiyye, 1904), 2/104; Hâfızüddî