Türk dilindäki tekst
u ikisi arasında bir yerde bulunduğunu öne sürüyordu.14 Bir müddet sonra Mürcie ile Ehl-i Sünnet arasında, imanın tanımı, imanda istisna ve halifelerin faziletinin sırasıyla ilgili önemli anlaşmazlıklar ve uyuşmazlıklar ortaya çıkmaya başladı.15 Zamanla, Hâricîlik, Mürcie, 11 12 13 14 15 Kılavuz, “Din ve Akide”, 16-17. Gündoğar, İslâm İtikadında Sünnet, 255-256. Taküyüddîn Ahmed b. Ali el-Makrizî, el-Mevâ‘ız ve’l-i‘tibâr bi zikri’l-hıtat ve’l-âsâr (Beyrut: ts.), 2/350. Ebü’l-Feth Muhammed b. Abdülkerîm eş-Şehristânî, el-Milel ve’n-nihal, thk. Muhammed Seyyid Kîlânî (Beyrut: Dâru Sa‘b, 1406/1986), 1/141; Ebü’l-Hasan Ali b. İsmâîl el-Eş‘arî, Makâlâtu’lİslâmiyyîn ve ihtilâfu’l-musallîn. nşr.