Türk dilindäki tekst
Buna göre, ilâhî zât ile ilgili haberî sıfatlar, insanlar için kullanıldığı şekliyle anlaşılamaz, bunlarla neyin kastedildiği konusunda te’vile başvurulmaz ve beşer bunu idrakten aciz olduğu için ilahî ilme havale edilir (İbn Teymiyye, 1991: c. 5, 50-59; c.6, 515). 1 Böylece sıfatları inkar gibi addedilen te’vil ile ilâhî zâtı yaratılmışlara benzetmek olarak açıklanan teşbih gibi iki uç noktadan uzak kalınarak mutedil bir yol üzere olmaya çalışılmıştır (Şehristânî, 2003: c. I, 116-117).2 İlk dönem açısından bu tavır sadece ehl-i hadisin tutumu değil, Ehl-i Sünnet geleneğinin ilk temsilcileri diyebileceğimiz Ebû Hanîfe’nin de dahil olduğu erken dönem âlimlerinin genel tavrıydı (Ebû Hanîfe, 20