Türk dilindäki tekst
Ehl-i hadis, ayet ve hadislerde varid olması nedeniyle Allah’a izafe edilen, vech, ayn, yed, kadem, istivâ, mecî ve nüzûl gibi yaratılmışlık özelliğini haiz vasıflar hakkında te’vil ve teşbihten sakınma yoluna gitmiş, sükut ve tefvîze başvurmuştur. Buna göre, ilâhî zât ile ilgili haberî sıfatlar, insanlar için kullanıldığı şekliyle anlaşılamaz, bunlarla neyin kastedildiği konusunda te’vile başvurulmaz ve beşer bunu idrakten aciz olduğu için ilahî ilme havale edilir (İbn Teymiyye, 1991: c. 5, 50-59; c.6, 515). 1 Böylece sıfatları inkar gibi addedilen te’vil ile ilâhî zâtı yaratılmışlara benzetmek olarak açıklanan teşbih gibi iki uç noktadan uzak kalınarak mutedil bir yol üzere olmaya çalışılm