Türk dilindäki tekst
recilere, kendisine teklif edilen devlet görevlerini kabul etmeyerek müsaade etmedi.1 Emevî yöneticilerinin Arap ırkçılığına kayan tutumları, Ehl-i Beyt’e ve kendisinin de dâhil olduğu mevâliye karşı takip ettikleri politikalar Ebû Hanîfe’nin genelde muhalif kanatta yer almasına sebep oldu. Özellikle zulme uğradığını gördüğü Ehl-i Beyt mensuplarının düzenlediği isyanlara, fikrî ve maddî destekte bulundu.2 Onun bu tutumu iktidarları rahatsız ettiği için, bazen fetva vermekten men edilmesine bazen de hapsedilip işkence görmesine yol açtı. Fetihlerin İslam bünyesine kattığı Arap olmayan unsurların, kendi kültürlerinden getirmiş oldukları birikimler, bir yandan yeni düşünce kapıları açarken bir