Türk dilindäki tekst
Ebû Dâvud es-Sicistâni’nin (ö. 275/889) oğlu Abdullah’ın manzum selef akidesi, Maturîdî akaidi üzerine Ebü’l-Hasan Siraceddin Ali b. Osman el-Ūşī’nin (ö. 575/1179) Emālī’si ile Hızır Bey’in Kasīdetü’n-Nūniyye’si, Eş‘arî akidesine ait Ebū İshak İbrahim b. İbrahim el-Lekānī’nin (ö. 1041/1631) Cevheretü’t-Tevḥīd12 bu geleneği temsil etmektedir.13 Eserde üzerinde durulan temel konular ilâhiyat, nübüvvet, sem‘iyyat ve tasavvufa dair bazı meselelerdir. Sade bir dille hazırlanan Ḫarīdetü’l-Behiyye’ye eserin müellifi tarafından Şerḥu’l-Ḫarīdeti’l-Behiyye isimli bir de şerh yazılmıştır. Ḫarīdetü’l-Behiyye döneminde Ezher alimleri tarafından