Türk dilindäki tekst
CÜVEYNÎ, Ebu’l-Meâlî İmamu’l-Harameyn, el-Burhân fî Usûli’l-Fıkh, Katar 1399, c. I, s. 101. Cüveynî’nin kendisi bu tanımı benimsemiştir. Bk. el-Burhân, I, 101. Bu tanımı benimseyen diğer kaynaklara örnek olarak bk. BEDRAN, Abdülkadir b. Muhammed (ö. 1927), Nüzhetü’l-Hâtıri’l-Âtır Şerhu Ravdati’n-Nâzir, (b.y. ve b.t. yok), c. I, s. 136-137; TEHÂNEVÎ, Muhammed Ali b. Ali (ö. 1158/1745), Keşşâfu Istılâhâti’l-Fünûn, İstanbul 1984; c. II, s. 1255; MACDONALD, D.B. (ö. 1943), “Teklif”, İ.A., İstanbul 1993, c. XII-I, s. 139. ZERKEŞÎ, Bedreddin Muhammed b. Bahadır, el-Bahru’l-Muhit fî Usûli’l-Fıkh, Kuveyt 1413/1992, c. I, s. 343. Fıkıh usûlü eserlerinde genel olarak mükellif, hâkim; teklif, hüküm