Türk dilindäki tekst
Bunlardan ilki Cehmiyye ve Mu‘tezile’nin benimsediği nefy/ta‘tîl yöntemidir. İkincisi Müşebbihe, Mücessime ve Haşviyye’nin savunduğu teşbîh ve tecsîm; üçüncüsü de Ehl-i Sünnet tarafından benimsenen tefvîz, isbat ve ta‘tîlsiz te’vil yöntemidir.12 Bu yöntemlerden teşbîh ve tecsîm anlayışını benimseyen Müşebbihe, Mücessime ve Haşviyye,13 haberî sıfatların te’vil edilmesine karşı çıkmışlardır. Bu yaklaşımlarının doğal bir sonucu olarak Allah’ı 8 9 10 11 12 13 Mesela Sünnîler içinde Mukātil b. Süleymân (ö. 150/767) ve Kehmes b. el-Hasen et-Temîmî (ö. 149/770), Şiîler içinde de Hişâm b. Hakem (ö. 179/795) gibi âlimlerin Müşebbihe, Mücessime, Haşviyye ya da Ehl-i Hadis’ten oldukları zikredilmi