Türk dilindäki tekst
َِّْ قُوْْ ّل ج ُ ْقسِ َُ ٘ا طبػَةْ ٍَ ؼْشُ ٗفَةْ إَُِّْ ّللاََّْ خَ بََْٞبِِّٖ ٌْ ىَئ ِِْْ أٍََ شْ جَُٖ ٌْ ىََٝٗ أ َ ْقسََُ ٘ا بِبّللَِّْ جَ ْٖ ذَْ أ “(Münafıklar), sen hakikaten kendilerine emrettiğin takdirde mutlaka (savaşa) çıkacaklarına dair, en ağır yeminleri ile Allah'a yemin ettiler. De ki: Yemin etmeyin. İtaatiniz malûmdur! Bilin ki Allah, yaptıklarınızdan haberdardır.”51 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 Ebû Abdillâh (Ebü’l-Fazl) Fahrüddîn Muhammed b. Ömer b. Hüseyn er-Râzî, Mefâtîḥu’l-ġayb (Beyrut: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, 1420), 2/398. Ebû Abdillâh Muhammed b. Ahmed b. Ebî Bekr b. Ferh el-Kurtubî, el-Câmiʿ li-aḥkâmi’l-Ḳurʾân, thk. Ahmed el-Berdûn