Türk dilindäki tekst
likten uzak, var olan şeyin ilk sebebi, salt iyi, eşi ve benzeri olmayan, her türlü iyiliğin ve güzelliğin kaynağı, varlığı için yokluğu düşünülemeyen, kendi kendine yetebilen ve herhangi bir sıfata ihtiyaç duymayan “mutlak bir” olarak tanımlamaktadır.(Zeller, 2008, s. 386) Mu‘tezile’nin ilk dönem âlimlerinden Ebü’l-Hüzeyl el-Allâf (ö. 235/849-50 [?]) ve Ebû İshâk İbrâhîm en-Nazzâm (ö. 231/845) da benzer görüşleri benimsemişlerdir. Nitekim Ebü’l-Hasan el-Eş‘arî (ö. 324/935-36) Mu‘tezile’nin Allah’ın ilim, kudret, hayat, semî‘ ve basar gibi sıfatlarını kabul etmediğini ve onların "Allah ezelî bir sıfattır" şeklindeki anlayışlarını felsefecilerden aldıklarını iddia etmektedir.(Ebu’l-Hasan el-E