Türk dilindäki tekst
manevi eğitim kavramlarının merkezinde yer alan başlıca anlatılardan biridir. Bu kıssa etrafında menkıbeler, meseller ve yorumlar oluşmuştur (Uludağ, 1998, s. 410). Klasik tasavvuf kaynaklarının pek çoğunda bu kıssaya yer verilmiş; hâl, makam, ilim, marifet, velayet, nübüvvet ve edep gibi yönlerden değerlendirilmiştir. Akademik çalışmalarda bu kıssa daha çok ledün ilmi, velayet-nübüvvet, kader, zahir-bâtın, şeriat-hakikat, vahiy- ilham ve Hızır’ın kimliği gibi temalar etrafında ele alınmıştır (Ş