Muhammed b. el-Yemân es-Semerkandî'a Göre Nübüvvet

Ebî Bekir es-Süyûtî, el-İtkân fî ulûmi’l-Kur’ân (Medine: Merkezü’d-Diraseti’l-Kur’âniyye, 1426), 2: 508. Mushaf hattına uygun, sahîh bir nakil ve Arap lehçelerinden fasih olarak gelme şeklindeki üç unsuru taşımayan okuyuşlara şâz denilmektedir. Ebü’l-Kâsım Şihâbüddîn Abdurrahman Ebû Şâme el-Makdisî, Kitâbü’l- mürşidi’l-veciz ilâ ulûmi tetealleki bi’lKitâbi’l-Azîz, thk. Tayyar Altıkulaç (Beyrût: Dar-u Sâdır, 1395/1975), 171-172; İbnü’lCezerî, en-Neşr, 1: 9. Bakara 2/238. Taberî, Câmi‘u’l-beyân, 5: 177-178; 205, 209, 210, 211, 213-214. Ebü’l-Hasen Ali b. Muhammed b. Habîb el-Mâverdî, en-Nüket ve’l-’Uyûn, thk. Seyyid b. Abdülmaksûd b. Abdürrahîm (Beyrut: Dârü’l-Kütübi’